Møn, een aanrader!

Het was even dubben, hoe zou het weer het doen? Afhankelijk daarvan zou of de 31 jarige “IT” ( onze oude, maar net gepimpte  caravan)  dus mee gaan, of we zouden gewoon, verstand op “0” en doortuffen naar Hagfors.

Nou, de 31 jarige mocht mee, dus hield dit in, diverse overnachtingen, want onze oude caravan moest te slotte wel steeds bijkomen van al dat asfalt.
Maar met nieuwe knappe bandjes en onderhouds- facelift, ging het vanzelf.( ik zag bij de caravanonderhoudsman een caravan met “geraniums” achter de ramen. Van die raamstickers. Die moet! ik ook nog zien te scoren).

De eerste overnachting werd op Møn, een prachtig schiereiland,
waar we al jaren “gewoon” langs rijden.
Maar waar we wel steeds zeggen ”daar moeten we een keer naar toe!”

Møns Klint, prachtig, echt heel prachtig. Om beneden te komen moet je eerst stijl naar beneden, over de langste trap van Denemarken. Naar beneden ging als een makkie, al vroeg ik me af wat al die bankjes daar deden, met bomen ervoor, zodat je nog niets van het uitzicht zag! Maar daar kwam ik pas later achter  bij het traplopen naar boven. Ga je hier over naar boven, dan wordt het pittig!

Boven op de klippen, maar ook beneden aan de klippen, zijn diverse mooie wandelroutes.
Je kunt je de hele dag hier vermaken.

 

 

Beneden aangekomen, het was stralend weer overigens, lijkt het gewoon of je op een plek, ver weg van onze Europese wereld bent.
In de zon schittert het wit van het krijt je tegemoet. Het ruikt ook soms net naar een vissershaven, naar wier en vis. Een paar souvenirs in de vorm van stenen meegenomen.
Krijt was wat lastig. Het is ook echt krijt en het valt in je handen uiteen.
Het leuke is dat je bijna iedereen met de neus naar beneden, ziet struinen, op zoek naar fossielen.
Hier heb ik niet echt mijn best voor gedaan. Ik heb gewoon meer genoten van de omgeving.

Voor iedereen een aanrader om eens hier de tussenstop te houden!

 

 

Nog geen reacties.

Geef een reactie